Kuru fasulye yiyerek süper kahramanlık yapan şişman bir adama gülen insanlardık biz, onun da bizlerden bir farkı yok. Sokağın başından eski püskü bir taksinin mıcır yolda gidişi gibi yalpalaya yalpalaya bir inişi, onu kızdıran cemi cümle esnafe sunturlu ve dahi kimsenin aklına gelmeyen en harbici en kıymetli en lan-dalyarraklar-sike-sürecek-akıl-yok-sizde malümatfuruşluklar en bir abla tavrı, hakiki [...]
Adalı olmanın ya da adada yaşamanın getirdiği tuhaf bir duygu olur. Bu duyguyu anlamak için, amiyane ve klişe tabiriyle onu yaşamak gerekir, ancak ben yine de tadından ucundan biraz anlatmak istiyorum. Hayatımın belki de en güzel yıllarını geçirdiğim Heybeliada’nın, bir insan olarak benim hikâyemde bıraktığı yer öylesine ayrı ki, başka bir yere gittiğimde ilk özlediğim, [...]
Ben başlarım. Ben bitiremem. Uzun bir cümle kurmaya çalışıp da yarısında yorulan anlam. Ben adımdan kısayım. Ben gölgeme basarım. Kaçmak için değil, yetişmek için koşarım ben. Bir yere bu yüzden gidemem. Ben yapmam, ben olurum. En kolay zenginliklerin peşine düşüp zor bir yoksul olurum. İnsan düşmeye bir kere başladığında, yerin hesabını da yapmaya başlar yoksa [...]